Waarom ik nooit volwassen wil worden

header8
Vroeger wilde ik graag ouder worden. Nu ik eenmaal ouder ben, mis ik op sommige vlakken de kindertijd enorm. Je verjaardag was de mooiste dag van het jaar, je hoefde je geen zorgen te maken over je bankrekening, en vrienden maken deed je gewoon door het te vragen. Wat hadden we het toen makkelijk! In dat artikel lees je mijn redenen waarom ik het liefst nooit volwassen zou worden.

    • Laten we beginnen met school. Het leventje van een student vind ik op zich prima (lekker veel vakantie, relatief weinig lesuren, enz.) maar er komen een hoop verantwoordelijkheden bij kijken. Wat dacht je van tentamens leren, of nog erger: volgend jaar moet ik (als het goed is) afstuderen. Er moet nog een hoop geregeld worden voor een afstudeerstage, ik moet zorgen dat ik genoeg studiepunten heb en dan moet ik ook nog een scriptie schrijven… Waar is die tijd dat je op school mocht knippen en plakken?
    • Naast naar school gaan bestaat het leven van een semi-volwassene uit nog iets veel vervelenders en dat is werken. Of überhaupt bedenken wat je ‘later’ wilt gaan doen. Want ik volg nu wel een studie, maar ik heb nog geen flauw idee wat ik voor werk zou willen. Want ligt dit vak me wel? En wil ik écht mijn hele leven op kantoor zitten? Als kind was de keuze lekker makkelijk; ik werd later gewoon prinses!
    • Geld uitgeven vind ik leuk (ik heb écht een ernstige koopverslaving) maar nu je langzaamaan volwassen wordt mag je ook geld uitgeven aan dingen die je niet eens wilt hebben. Denk aan verzekeringen, huur, collegegeld enzovoort. Waarom!?
    • Het leven heeft een hoop verantwoordelijkheden en consequenties. Er valt van alles te regelen en als er iets drastisch gebeurt of je een verkeerde beslissing neemt mag je dit lekker zelf oplossen. Vroeger was het makkelijker. Het enige wat in het leven fout kon gaan was dat je ruzie kreeg met je beste vriendin omdat je haar Barbie kapot had gemaakt. En dat was binnen no time opgelost wanneer je mama erbij haalde.
    • Ook was het fijn dat mama degene was die alle belangrijke afspraken voor je regelde. Neem bijvoorbeeld de tandarts: daar ben ik doodsbang voor (wat schijnbaar ook not done is op je 21e), en dus stel ik het maken van een afspraak steeds uit. Dat ik tegenwoordig geen cadeautje meer mag uitzoeken na een tandartsbezoek werkt ook niet echt mee.
    • Wat ik ook gek vind is dat ik bij de slager al járen geen plakje worst meer krijg.
    • Wanneer ik uit eten ging hoefde ik niet lang na te denken over mijn bestelling, want het kindermenu met frietjes, een frikandel en appelmoes was altijd goed. Tegenwoordig moet ik kiezen uit tientallen gerechten en daarbij moet ik ook nog eens op de prijs letten. Ik wil geen luxe dingen in dure restaurants, ik wil gewoon frietjes!
    • Het enige waar je je druk over hoefde te maken was bij welk vriendinnetje je na school ging spelen en dat je op tijd thuis wilde zijn om Beugelbekkie te kijken. Waar is die serie überhaupt gebleven?
    • Over vrienden gesproken: Ik zeg niet dat ik moeite heb met vrienden maken (ik heb hele leuke vrienden!), maar kom ik op plekken waar ik niemand ken, dan kan ik best verlegen zijn. Als kind stapte je gewoon op een willekeurig meisje af en besloot je ter plekke dat zij je nieuwe beste vriendin was.
    • Oh, en sinds welke leeftijd is het not done om in de bioscoop vijf keer naar dezelfde Disneyfilm te gaan, Hello Kitty poppetjes te sparen en dolgraag Rapunzel te willen ontmoeten?
    • De boeken van Carry Slee en Francine Oomen waren mijn favoriet en zou ik stiekem nog wel eens willen lezen. Ik durf simpelweg niet naar de bibliotheek om een kinderboek te huren.
    • Het altijd maar moeten presteren is ook iets wat ik minder leuk vind aan het volwassen worden. Ook al doe je het op je werk of studie best goed, het moet altijd beter. Maak je één keer iets goeds, dan verwacht men dat je de volgende klus nóg beter uitvoert. Ik mis die tijd dat alles wat je maakte geweldig gevonden werd. Je zette tijdens de tekenles wat willekeurige krabbels op papier, vertelde je juffrouw dat je een auto had getekend en zij vond het hoe dan ook práchtig.
    • Het gevoel dat je elke dag nuttig moet besteden. Tijd gaat snel, en ik wil zoveel mogelijk uit mijn dag halen. Dat kunnen ook leuke dingen zijn zoals een bioscoopbezoek met vrienden of een middagje naar de stad, maar er moet in elk geval iedere dag iéts gepland staan. Hele dagen met Barbies spelen of lekker voor de tv hangen zit er niet meer in.
    • Als afsluiter: zeg nu zelf, deze tijd van het jaar was als kind veel leuker. Hoe spannend was het moment dat Zwarte Piet op de deur bonkte en een grote zak cadeautjes achterliet? Of dat die goeie ouwe Kerstman helemaal vanuit de Noordpool op zijn arrenslee naar Nederland kwam om jou je Kerstcadeau te bezorgen? Het liefst zou ik daar gewoon nog in geloven! Hoefde je tenminste ook geen geld uit te geven aan cadeautjes voor anderen.

 

13 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *